Please select country of shipment and language.

 
 
 



Jaka moksa pasuje do jakiej techniki?

 

Spośród naszej japońskiej moksy wyróżniamy trzy rodzaje zastosowania: moksę bezpośrednią, moksę igłową oraz moksę pośrednią. Dla każdego z wymienionych zastosowań producent Kobayashi-rouho przygotowuje produkty w czterech stopniach czystości, oznaczone gwiazdkami (od 2 do 5). Już dwie gwiazdki odpowiadają standardowo dostępnej w Europie jakości moksy. 5 gwiazdek oznacza najlepszą możliwą jakość.

 

Kliknij w tabeli na rodzaj techniki, np. Moxibustion igłową - ub na ilość gwiazdek, by znaleźć optymalny dla siebie rodzaj moksy.

 

Moksa bezpośrednia (Okyu)

Moksa igłowa

Moksa pośrednia

Rodzaj techniki: „ziarnko ryżu“

 

 

Włókno

 

 

1/2 ziarnka ryżu

   

1/2 ziarnka ryżu lub więcej

 

 

1 ziarnka ryżu lub więcej

Rodzaj techniki: Moksa igłowa

 

 

 

 

   

 

 
 
Zabieg Moxibustion (moksa stożkowa) bez podkładki

Rodzaj techniki: zabieg Moxibustion (moksa stożkowa) z podkładką

 

 

 

 

   

 

 
 
 
Video moksa bezpośrednia

Video moksa igłowa

 

Video Zabieg Moxibustion (moksa stożkowa) bez podkładki

Video zabieg Moxibustion (moksa stożkowa) z podkładką

 

Video moksa z przyrządami

 

 

 

Co to jest moksa?


Słowo „moksa“ wywodzi się od japońskiego określenia „mogusa“ oznaczającego zioła uzyskiwane z suszonych liści bylicy (Artemisia), nazywanej również wełną moksy. Jej składniki oraz właściwości sprawiają, że jest niezastąpiona w terapii termicznej. Jak dotąd żaden inny materiał palny nie wykazał porównywalnych właściwości energetycznych.

 

Gatunek Artemisia wywodzi się z rodziny astrowatych skupiającej 250 gatunków. Nazwa nawiązuje do greckiej bogini Artemis. W Niemczech znana jest odmiana bylicy pospolitej (Artemisia vulgaris), która jednak nie nadaje się do produkcji moksy. Moksa może zostać uzyskana z bardzo niewielu gatunków bylicy. Również jakość produktu końcowego z góry określona jest wyborem rodzaju zastosowanej bylicy.

 

Z azjatyckiej odmiany (Artemisia Princeps Pampanini) pozyskiwana jest w Japonii moksa bardzo wysokiej jakości. Nazwa wywodzi się od nazwiska włoskiego botanika Renato Pampanini (1875-1949). W botanice stosowane jest również określenie Artemisia vulgaris L. var. indica Maxim.

 

Japońska moksa Doc Save


Małe, prowadzone przez właściciela przedsiębiorstwo Kobayashi-rouho (w tłumaczeniu: stary sklep Kobayashi) znajduje się w górskiej wiosce w prefekturze Shiga u podnóża góry Ibuki. Klimat na tej wysokości jest idealny dla roślin, z których produkuje się moksę.

 

Przedsiębiorstwo rodzinne ma ponad 230 lat doświadczenia w produkcji moksy. Produkowana jest ona tutaj w najwyższej jakości przez mistrzów tej sztuki od 1780 roku. Kobayashi senior jest mistrzem moksy w szóstym, jego syn zaś w siódmym pokoleniu.

 

Podczas wielokrotnych wizyt Doc Save mogło przekonać się o doskonale rozwiniętej technice produkcji, rzetelnej wiedzy na temat właściwości surowca oraz o optymalnej jakości produktu.

 

Lista wszystkich produktów Kobayashi-rouho znajduje się tutaj.

 

 

Japoński proces produkcyjny


Zbiory liści rośliny Artemisia Princeps Pampanini mają miejsce od maja do czerwca przed okresem kwitnięcia. Przez całe lato liście są starannie suszone w cieniu. Aż do przetworzenia pozostają w zaciemnionych pomieszczeniach. Po tym okresie następują kolejno:

 

1. Suszenie: Zimą potrzebna następnego dnia ilość liści zostaje przez 24 godziny poddawana przygotowaniom w ogrzanej węglem drzewnym komorze suszącej.

 

2. Cięcie: Liście moksy są następnie rozplatane i rozcinane. Postępuje się tu podobnie jak przy produkcji lnu.

3. Mielenie grube: W kamiennym moździerzu pocięte liście są mielone i następnie przesiewane. Powstaje najniższa klasa moksy pośredniej.

 

4. Mielenie drobne: W innym moździerzu proces mielenia jest kontynuowany przy użyciu drobniejszych kamieni i ze zmienioną ilością obrotów. Również tutaj następuje przesianie.

5. Sortowanie: W obrotowym sicie moksa sortowana jest według klas jakości. Ten krok powtarzany jest wielokrotnie.

 

6. Przesiewanie: Urządzenie nazywane sitem Toumi, stosowane dawniej w japońskiej produkcji rolnej, usuwa z produktu wszelkie nieczystości. Jakość zależy od liczby obrotów, dokładności oraz czasu trwania procesu. W ten sposób powstaje moksa najwyższej jakości, do której produkcji nadaje się jedynie 2 do 3% materiału wyjściowego.

Kroki 4 do 6 powtarzane są w zależności od potrzebnej jakości moksy.

 

Właściwości dobrej moksy


1.

Lekki, delikatny aromat, któremu sprzyja długi czas przechowywania, kiedy to ulatniają się olejki eteryczne.

2.

Dobra plastyczność i przyczepność moksy, na którą wpływa długość oraz elastyczność włókien. Kryterium to jest szczególnie ważne w przypadku moksy bezpośredniej oraz moksy igłowej.

3.

Łatwopalność, krótki czas palenia oraz niska, łagodna temperatura palenia.

4.

Wysoka gęstość popiołu.

5.

Brak zanieczyszczeń w formie liści i łodyg, które mogą negatywnie wpływać na krzywą grzewczą.

6.

Brak substancji szkodliwych w surowcu.

 

Stosowane przez Kobayashi-rouho zioła Artemisia spełniają wszystkie wymienione kryteria. Zbierana dziko rosnąca roślina dostarcza moksy ekologicznej, wolnej od pestycydów. Przed sprzedażą moksa przechowywana jest nawet do dwóch lat.

 

 

 
 
 
   
© 2007-2016 Doc Save® | Choose your country